گاه خنده عشق انتظار خواب هم تنی
پسر هنوز باورم نمی شود تو با منی
بجای درد عاشقانه بوسه های آتشین
بجای گریه های خشک سکس های روغنی
چه احتیاج عشق و عاشقی فریب می خورم
منم چه ساده ٬ تو ٬ معلم کلاس مخ زنی
چنین که تشنه توام بجای آب می خورم ترا
تو ای پسر تو ای که مثل آب پاک و روشنی
ترا میان بازوان خود شکار می کنم
اگر چه تو برای صید دانه می پراکندی
چه می شود برهنه در وجود هم فرو رویم
بدون واسطه بدون هر لباس ایمنی
پسر چه نرم می رود فرو بزرگ و سخت آههههههههههههههه
ضخیم و درد ناک مثل کیر آدم آهنی