سفارش نسخه برداری از دییوان شمس پس ناصر در سال ۱۰۱۹ توسط شخصی به نام عنایت الله بن محمود بن شیخ محمد شیرازی نشان میدهد که حد اقل تا این سالها هنوز در شیراز گویش قدیم پارسی رواج داشته و پارسی دری هنوز در شیراز رواج نداشته
از خصوصیات این گویش کاربرد حرف زا به جای جیم و چ است مانند هیز کس به جای هیچ کس و به کار بردن غین به جای گاف است مانند اغر به جای اگر - این نوع گویش بیشتر مخصو جنوب ایران بزرگ از سند تا هوزستان بوده وو نشانه های ان را در سیستان قدیم میبینیم مانند نام غزنه که دگر گون شده نام گنجه است -- دیگر استفاده از حرف ث بجای سین وجابجایی سین و چ و کوتاه کردن بیشتر صداهای بلند مانند ا و او است مثلا جامه را جمه یا جمغ وهمچنین چند نشانه خاص دیگر که مخصوص مردم فارس است مانند به کار بردن از بجای به مثل به تو گفتم را ازت گفتم و یا در به معنی بیرون است و نه درون
از اینها که بگذریم مابقی شباهت بسیاری با کرمانجی است ماننذ فعل امر بکه به معنای بکن
دو بیت شعر شمس پس ناصر شاعر قرن هشتم شیراز را ذکر میکنم که یگانگی ان را با کرمانجی و به عنوان مثال زبان احمد خانی شاعر قرن یازدهم ارجین ببنیم
هشتم شیراز به نام شمس پس ناصراست که شعر محلی میسروده
لطفی بکه تزمان مده پر وعده درو
طنزک وخوزه ما نه جیی لایق طنزیم
شمس پس ناصر ری تش صبح مرادن
بنوان ری خش کس هوس عیش صبوحن
میبینیم که بکه beka - دروو = دروغ - پر به معنی بسیار -جیی = جا
در کل با کرمانجی احمد خانی ] چندان فرقی ندارد ---
از خصوصیات این گویش کاربرد حرف زا به جای جیم و چ است مانند هیز کس به جای هیچ کس و به کار بردن غین به جای گاف است مانند اغر به جای اگر - این نوع گویش بیشتر مخصو جنوب ایران بزرگ از سند تا هوزستان بوده وو نشانه های ان را در سیستان قدیم میبینیم مانند نام غزنه که دگر گون شده نام گنجه است -- دیگر استفاده از حرف ث بجای سین وجابجایی سین و چ و کوتاه کردن بیشتر صداهای بلند مانند ا و او است مثلا جامه را جمه یا جمغ وهمچنین چند نشانه خاص دیگر که مخصوص مردم فارس است مانند به کار بردن از بجای به مثل به تو گفتم را ازت گفتم و یا در به معنی بیرون است و نه درون
از اینها که بگذریم مابقی شباهت بسیاری با کرمانجی است ماننذ فعل امر بکه به معنای بکن
دو بیت شعر شمس پس ناصر شاعر قرن هشتم شیراز را ذکر میکنم که یگانگی ان را با کرمانجی و به عنوان مثال زبان احمد خانی شاعر قرن یازدهم ارجین ببنیم
هشتم شیراز به نام شمس پس ناصراست که شعر محلی میسروده
لطفی بکه تزمان مده پر وعده درو
طنزک وخوزه ما نه جیی لایق طنزیم
شمس پس ناصر ری تش صبح مرادن
بنوان ری خش کس هوس عیش صبوحن
میبینیم که بکه beka - دروو = دروغ - پر به معنی بسیار -جیی = جا
در کل با کرمانجی احمد خانی ] چندان فرقی ندارد ---
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق