لعبت شیرین اگر ترش ننشیند
مدعیانش طمع کنند به حلوا

--
گرگ ترا کرده بهر مزه ذخیره
گفته مربا برای روز مبادا 

چون تو پسر میروی به کوه عجب نیست
گرگ بیابان شود چو مرغ شکرخا
یوسف اگر پیش گرگ رفت عزیز است
فرق ندارد به مصر یا به بخارا
بچه خوشکل چو کوه نور گرامیست
بر سر و چشمش نهند هند و اروپا

مژده به رندان بگو که جمله بیاییند
مغبچه ای میرود ز کوه به بالا
بو که به کوهی بلند و یک شب تاریک
در کمرت حلقه کرده دست تمنا

مثل سگ اینک شدست گرگ پشیمان
بهر چه گازی نخوردم از علی اقا

من نشنیدم به عمر خویش که ماهی
رفته به بالای کوه بهر تماشا
گر تو نپوشی جمال خویش که خورشید
زهره ندارد شود بپیش تو پیدا

انکه تو خورشید خوانده ای و درخشان
پیش رخ یار بنده هست فوتینا

رنگ عوض کرد و پشت کوه نهان شد
گشت سر افکنده پیش ان مه زیبا
ما چه بدانیم بعد این دو هفته در ان شب
گرگ ترا خورده ست شاید هم آنجا
به که ننازی به پشم و پیل خود ای به
ورنه  ترا میخورند مثل مربا
موی نباشد ضمان عافیت ای شیخ
از تن و جان مو بکاه و نرخ بیفزا
گرگ بیابان کمین گرفته پس سنگ
بره اهو به کوه یکه و تنها
گرگ گرسنه که از خدا نهراسد
دنبه بره چو دید در شب یلدا
بره غافل به صد زبان بفریبد
گویدش این خوش پسر کجا رود ایا
یک جگر بی پناه و این همه دمبه
یک پسر سر به راه و این همه کالا 

رنجه قدم کن بیا به کلبه درویش
سم تو رو تخم چشم بنده بفرما
نیست اگر بوریا به کلبه درویش
بره بوری بس ست بهر تسلی
قند عسل خسته ای بخواب عزیزم
تا بکند لی لی ام به روی تو لالا
بچه خوشکل چو میرود به بدخشان
شورت حدیدی بگو که تا بکند پا
با نوک ناخن چو برگ گل درش ارند
شورت تو فولاد اگر شود همه انجا
هر که شبی را به بلخ تا به سحر بود
گر بکشندش نمیرود به بخارا
ان بدنت را ز رخت چون بدر ارند 
خرمنی از گل شود به پشت تو پیدا 
گرگ درنده چو گوشت دید نپرسد
این شتر صالح است یا خر عیسی
گل پسری اینچنین چون جان گرامی
او به خراسان و من به غرب دریغا
کوه بمو را شنیده ای تو به شیراز
تپه بیمو ببین به بلخ هویدا
بارالها به حق هشت و چهارت
این لب خشک مرا بران لب تر سا
همچو مسیحش برم شبی سوی باغی
دور ز چشمان کورباد یهودا
کافر و مومن زهم فرق ندارند
روز به مسجد رویم و شب به کلیسا
تا که سه وعده به روز ظهر و شب و صبح

بچه مسلمان کنیم مزه ترسا

قصه بخوانم برای او همه شب من 

بچه خوبی که زود میکنه لالا------||